کلبه ی دلتنگی های من

خداجونم.......

mm-entezar — Sat, 26 Jan 2008 15:35:18 GMT

خدا جونم سلام

مي دونم خودم خوب مي دونم ... اره خيلي وقته باهات درد دل نکردم

هر وقت احساس دلتنگي مي کنم هر وقت چشام خيس ميشه... مي فهمم مدت زياديه که

ازت دور بودم بايد اعتراف کنم که خيلي وقته تو رو فراموش کردم....خيلي وقته

اخه اونقدر گرفتار اين دنيا و مترسکاي رنگ و وارنگش شدم که حتي خودم

رو هم از ياد بردم با خودم هم غريبه شدم

اما امروز هق هق واژه ها و دلتنگي ترانه ها منو به خودم آورد

انگار يه دفعه از خواب بيدار شدم

خيلي دلم گرفته نميدونم از چي بگم؟ ازکي بگم؟از کجا بگم؟

از دل شکسته يا از دلايي که شکستم از چشماي خويسم يااز .... نمي دونم.

دل شکسته ام رو پيش خودت اوردم اخه مي گن تو براي دل شکسته هايي

اما اونايي که دلم رو شکستند و دلايي رو که شکستم.... با اونا چيکار کنم؟

کمکم کن مي خوام برگردم مي خوام خودم باشم

مي خوام از اين دنياي نامرد با ادماي سنگيش فاصله بگيرم

مي خوام بيام پيش تو مي خوام مثل اون وقتا با تمام وجودم

حضور تو حس کنم اين حس قشنگو از من نگير .بذار بدونم

هنوز دوسم داري بذار بدونم منو بخشيدي . بهم ثابت کن که فراموشم نکردي . دلم

هواتو کرده. حاضري با هم حر ف بزنيم ؟

دو رکعت نماز عشق مي خوانم قربت الي ا...ا... اکبر بسم ا... الرحمن الرحيم....

عقربه های ساعت

mm-entezar — Sun, 20 Jan 2008 14:16:18 GMT

مدت هاست که نشسته ام و به ساعت ديواري اتاقم زل زده ام...

به عقربه ي ثانيه شمار که ثانيه هاي انتظارم را مي شمارد.

هر بار که حرکت مي کند دلم از هيجان مي ريزد،

با خودم مي گويم اين آخرين ثانيه ي بدون توست.

با گذشت هر ثانيه اميدم، براي دوباره ديدن تو فزوني مي يابد،

اما هيچ وقت از ديدنت نااميد نشده ام.

صداي حرکت عقربه ها همچون صداي نهرهاي زيبا

در اتاقم طنين انداز مي شود

و شعله ي عشق تو را در قلبم مي افروزد

. صداي حرکت عقربه ها ندا مي دهد که زندگي در جريان است...

هنوز انسان هاي بسياري در گوشه و کنار جهان انتظار يکديگر را مي کشند

و انسان هاي بسياري لحظه هاي انتظارشان پايان يافته...

اميدوار باش...اميدوار باش که دوباره ديدنش به تمام عمر انتظار مي ارزد.

يک بار ديدنت همه ي اين لحظات بي تو بودن را جبران مي کند

و يک بار خنديدنت تمام اشک ها و آه هايم را...

دستانم پر از عطر گل هاي اقاقي اي شده که به

انتظار روز آمدنت از باغچه ي عشقمان چيده ام.

اتاقم پر از شعرهايي شده که براي آمدنت سروده ام

و دلم پر از صداي ثانيه هايي شده که از روز رفتنت

تا به حال يک يکشان را با عشق شمرده

mm-entezar — Thu, 10 Jan 2008 20:52:18 GMT

فکر مي کرد بهترين دوستشه و خير خواهشه . بيشتر اوقاتشو با اون مي گذروند.

حتي به گفته ي اون ، تو روي پدر و مادرش مي ايستاد .

خواسته هاي اون شده شده بود مبناي رفتار روز و شبش .

اون موقع فکرش رو هم نمي کرد که توسط کسي که همه ي حرفاشو بي چون و چرا عملي مي کرد عملي بشه

از وقتي نيستي ،همه چيز عوض شده ، خوراکم شده گريه ، کتابم شده حافظ

ذکرم شده استخاره ، روزه ام شده سکوت و نگاهم گنگ و مبهم

کاش تو بيايي تا اين همه ناخوشي و تغيير ، دوباره رنگ قديم خودشان را پيدا کنند

و زندگي ام دوباره بشود تو

چشمامو بستم و به فکر فرو رفتم . به دردا و غصه هام فکر ميکردم ... واي

بازم اين صداي لعنتي مي ياد (( روحي کهنه ، مس کهنه، دمپايي پاره)) يه دفعه

به خودم اومدم ديدم که داد مي زنه مرض کهنه ، غم و غصه....) از جام پريدم

و دور اتاق چرخيدم تمام غم و غصه ها رو جمع کردم و بردم فروختم .

وفتي برگشتم تو خونه ، ديدم ديگه چيزي تو اتاقم نيست که بهش فکر کنم

. واسه همين دنبال ماشين دويدم و با التماس دردامو پس گرفتم

..........

mm-entezar — Tue, 01 Jan 2008 09:24:18 GMT

با سيا هي هاي چشمت قفل شب وا مي شود

آفتاب از روزن چشم تو پيدا مي شود

صبح با دلشوره هاي کودکي سر مي رسد

چشم هايت يک دريچه رو به فردا مي شود

از سر انگشتان تو گلواژه ها قد مي کشند

واژه هاي گنگ شعرم با تو معنا مي شود

واژه واژه آبي احساس تو سرمشق من

بيت بيت شعر هايم رنگ رويا مي شود

با تو حسي از پرستش تا هميشه با من است

سجده هاي رو به غرق تمنا مي شود

کاش يک شب گم شوم در چشم هاي خيس تو

کاش يک شب گم شوم اي کاش .... آيا مي شود؟

mm-entezar — Sun, 23 Dec 2007 09:35:18 GMT

کوچه......

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم،
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم،
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم ،
شدم آن عاشق ديوانه که بودم.

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد.
باغ صد خاطره خنديد ،
عطر صد خاطره پيچيد:
يادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتيم.
پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم.

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشای نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام.
بخت خندان و زمان رام.
خوشه ماه فروريخته در آب،
شاخه ها دست برآورده به مهتاب.
شب و صحرا و گل و سنگ،
همه دلداده به آواز شباهنگ.

يادم آيد تو به من گفتی: از اين عشق حذر کن!
لحظه ای چند بر اين آب نظر کن!
آب آيينه عشق گذران است،
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است!
باش فردا که دلت با دگران است!
تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن!

با تو گفتم:_ حذر از عشق؟ ندانم
سفر از پيش تو؟هرگزنتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی! من نه رميدم نه گسستم.

باز گفتم که تو صيادی و من آهوی دشتم!
تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم!
حذر از عشق ، ندانم.
سفر از پیش تو هرگز نتوانم،نتوانم!

اشکی از شاخه فرو ريخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت!
اشک در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد که دگر از تو جوابی نشنيدم.
پای در دامن اندوه کشيدم.
نگسستم ، نرميدم...

رفت در ظلمت و غم آن شب و شبهای دگر هم!
نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم!
نکنی ديگر از آن کوچه گذر هم...!

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم...

انتظار عشق

mm-entezar — Sun, 16 Dec 2007 10:36:18 GMT

دلم تنگ است برايت، دلم تنگ است براي شنيدن دوباره ي چشمانت،

دلم تنگ است براي شنيدن دوباره ي خنده هايت ،

گويي دل مهربان تو زمستان سرد را به بهار با هم بودن ترجيح داده است

که پا به پاي دل تنگ من راه نمي آيد

غريبه اي بودي و آشنا شدي حالا غربتي را درون چشمان پر رمز و رازت جويا شدم.

چگونه شد که غربت به سراغ چشمانت آمد . بگذار آشناي ديرينم . بگو تا سنگ صبورت باشم

اسير آن نگاهت شد دل من

چو يوسف غرق چاهت شد دل من

تو دوري را به ديدارم گزيدي

شهيد قبله گاهت شد دل من

فقط برای تو....

mm-entezar — Fri, 07 Dec 2007 12:39:18 GMT

دست هاي کوچکت را به اميد اجابت کدامين دعايت در کنار گل هاي ياس سجده ات بلند کرده اي ؟

نوراني ات چه زيبا تورا در درياي مادي زمانه همچون کشتي محافظت مي کند. مهر و تسبيح

تو چقدر شبيه سکان کشتي است. تا ساحل رهايي فاصله اي نيست مواظب دزدان ايمانت باش

روزي که چشمم به چشمت افتاد دلم به سويت پرواز کرد...

از ان روز تا به حال نه تو را ديده ام و نه دلم را .

چي؟چي نوشته؟

نمي تونم بخونم.... نه انگار هيج جوري نمي شه خوندش.

اصلا يه لحظه پلک نزن... منو ببخش عزيزم سواد من اونقدر نيست که بتونم خط نگاتو بخونم

mm-entezar — Thu, 29 Nov 2007 09:27:45 GMT

من و مهتاب و شب و کوچه ي دلتنگي ها

ياد صد خاطره از خلوت و تنهايي ما

ردپايي که به جا مانده در اين کوچه هنوز

از تو تا من شده تصوير گر يک رويا

رفتي اما همه جا در نظرم مي آيي

نقش تو مانده در آيينه دل پا برجا

و در اين کوچه ي غم ديده در اين کوچه ي تنگ

حجم سنگين سکوتي شده اکنون برپا

بي تو ، شايد دگر اين کوچه به بن بست رسد

يا که از صفحه ي اين شهر شود نا پيدا

چه کسي فکر من و ماتم شب خواهد بود

شب پر حادثه اي را که ندارد فردا

تو کجايي که به راه تو دلم منتظر است

نکند باز نيايي و بمانم تنها

امید داشتنت ...

mm-entezar — Thu, 22 Nov 2007 10:16:18 GMT

با واژه ها جنگيدم تا در وصف تو چيزي فراتر از عشق بنويسم ولي....من

در مقابل واژه ها زانو زدم و آنها حرف دل را ساده نوشتند: دوستت دارم

سکوت مي تواند فرياد بلندي باشد به شرط آنکه دلي را تکان دهد و قلبي را بخواهد

هيچ ميدونستي کيک تولد تو از همه ي کيکاي دنيا خوشمزه تره؟

در برابر غرورت سکوت کردم، از بي حرمتي هايت خسته نشدم،

سنگ صبورت شدم تا بفهمي چقدر دوستت دارم

نگو قلب من از سنگه، اگرم به حرفي که مي زني اطمينان داري،

لااقل اين رو بدون که جزو گرانبها ترين سنگاست، چون هميشه ياد تو رو يدک مي کشه

آنهايي که در عشق ترمز بريده اند به راحتي از تمام چراغ قرمز ها هم به سادگي مي گذرند

خداحافظ نميگويم، هرچند که هميشه از خدا ميخواهم حافظت باشد

کسی با سکوتش

مرا تا بیابان بی انتهای جنون برد

کسی با نگاهش

مرا تا درندشت دریای خون برد

مرا باز گردان،

مرا ای پایان رسانیده آغاز گردان!!

نگاه تو..

mm-entezar — Thu, 15 Nov 2007 18:56:47 GMT

نمي دانم چه نيروِيي مرا از بروز احساستم باز مي دارد و در حالي که ايمان دارم

تک تک سلول هاي بدنم عشق تو را فرياد مي زنند و قلبم با شنيدن نام و صداي تو

همچون قطره هاي باران که با شدت با زمين برخورد ميکنند به سينه ام مي کوبد

فکرم لحظه اي از ياد تو غافل نيست و همواره به دنبال جايي است که در آن حرف و

نشاني از تو باشد. با اين اوصاف دلم مي خواهد لحظه اي هم به ياد اين قلب عاشق

باشي که براي تپيدن، بهانه اي جز تو ندارد. قلب حقيرم را بپذير و در گوشه کوچکي از دل

دريايي ات بگنجان و بدان تا هميشه دلم براي با تو يکي شدن پر مي زند

. مرا از خودم برهان تا دنيايي از عشق و يکرنگي را برايت به ارمغان بياورم.

فرمانرواي قلب عاشقم باور کن تويي مهربان ديروز و امروز و فرداهاي من